Blokady PECS I, II oraz SAPB pierwotnie powstały i rozwinęły się jako metody anestezji regionalnej w torakochirurgii oraz chirurgii sutka. Stanowią alternatywę dla klasycznych blokad przykręgowych, międzyżebrowych oraz znieczulenia zewnątrzoponowego, które niosą za sobą większe ryzyko powikłań w postaci np. odmy opłucnowej czy krwiaków zewnątrzoponowych. Ze względu na swój powierzchowny charakter mogą być stosunkowo bezpiecznie wykonywane u pacjentów w trakcie profilaktyki oraz leczenia przeciwkrzepliwego w przeciwieństwie do np. blokad centralnych. Powszechna dostępność ultrasonografii spopularyzowała ich stosowanie oraz rozszerzyła zakres wskazań do ich wykonania. Wskazania Mastektomia, kwadrantektomia, implantacja ekspandera, biopsja węzła wartowniczego, zabiegi poszerzone o dół pachowy (PECS II), zabiegi rekonstrukcyjne sutka, leczenie bólu przewlekłego po mastektomii Implantacja portu naczyniowego, rozrusznika serca, kardiowertera-defibrylatora, drenaż jamy opłucnowej, zabiegi w obrębie m. piersiowego większego (PECS I) Zabiegi w obrębie klatki piersiowej np. torakoskopia, torakotomia (SAPB) oraz analgezja w złamaniach żeber Przeciwwskazania Bezwzględne Odmowa pacjenta Infekcja w miejscu wkłucia Uczulenie na leki miejscowo znieczulające Względne Brak możliwości współpracy z pacjentem Koagulopatie – obecnie nie istnieją jednoznaczne wytyczne szczegółowo określające postępowanie w tego rodzaju przypadkach. Decyzję o wykonaniu blokady należy zatem podejmować indywidualnie, na podstawie starannej oceny potencjalnych korzyści i ryzyka dla konkretnego pacjenta Przygotowanie do zabiegu Krzepnięcie Blokady nerwów piersiowych oraz przedziału mięśnia zębatego