Postępowanie z zatrzymaniem krążenia u pacjentów leczonych z wykorzystaniem ECMO

W październiku 2025 roku ukazały się wytyczne dotyczące postępowania u pacjentów leczonych z wykorzystaniem ECMO, u których wystąpiło zatrzymanie krążenia. Zalecenia wraz ze szczegółowym algorytmem postępowania zostały opracowane przez ECMO Emergency Algorithm Working Group, w skład której wchodzili przedstawiciele 14 brytyjskich ośrodków medycznych specjalizujących się w zastosowaniu ECMO oraz 8 brytyjskich towarzystw naukowych.
Opublikowano: 09.01.2026 | 9 min. czytania

Sedacja proceduralna – wprowadzenie

Sedacja proceduralna i analgezja jest farmakologicznie indukowanym stanem obniżonej świadomości, osiąganym przy zastosowaniu leków sedujących i/lub przeciwbólowych, którego celem jest umożliwienie bezpiecznego i skutecznego przeprowadzenia procedur diagnostycznych lub terapeutycznych.
Opublikowano: 30.12.2025 | 5 min. czytania

Skala SOFA‐2 do oceny niewydolności narządowej w sepsie

Skala SOFA (Sepsis‐related Organ Failure Assessment) została po raz pierwszy zaproponowana w 1994 r. podczas roboczego spotkania European Society of Anaesthesiology and Intensive Care w Wersalu, a jej pełny opis opublikowano w 1996 r. pod przewodnictwem Jeana‐Louisa Vincenta.
Opublikowano: 22.12.2025 | 5 min. czytania

Opieka okołooperacyjna nad chorymi poddawanymi resekcji miąższu płucnego

W związku z szerokim wprowadzeniem programu wczesnego wykrywania raka płuca należy się spodziewać, że w najbliższych latach zapotrzebowanie na zabiegi resekcji miąższu płuca istotnie się zwiększy. W niniejszym opracowaniu zaproponowano optymalną ścieżkę kwalifikacji chorych do zabiegu, opisano zalecane metody określania rozległości zabiegu, jak również reguły postępowania śródoperacyjnego oraz pooperacyjnego.
Opublikowano: 05.12.2025 | 34 min. czytania

Diagnostyka mikrobiologiczna zakażeń w intensywnej terapii. Część 1: Zasady ogólne i diagnostyka zakażeń krwi

Diagnostyka mikrobiologiczna odgrywa kluczową rolę w leczeniu pacjentów z ciężkimi zakażeniami, zwłaszcza na oddziałach intensywnej terapii (OIT). Jej skuteczność zależy nie tylko od dostępnych technologii laboratoryjnych, ale także – a może przede wszystkim – od jakości pobranego materiału biologicznego, prawidłowego transportu próbek oraz dobrej współpracy między zespołem klinicznym a mikrobiologami.
Opublikowano: 02.12.2025 | 11 min. czytania

Masywne krwawienie – postępowanie w krwotoku urazowym, zabiegowym, poporodowym

Celem niniejszego artykułu przeglądowego jest przedstawienie aktualnej definicji masywnego krwawienia oraz specyfiki postepowania diagnostyczno-terapeutycznego w trzech scenariuszach klinicznych krwawienia: urazowym, zabiegowym i poporodowym. Uwzględniono najnowsze wytyczne towarzystw naukowych oraz wyniki aktualnych badań, a omówione postępowanie przedstawiono w kontekście strategii Zarządzania Krwią Pacjenta (Patient Blood Management, PBM).
Opublikowano: 24.11.2025 | 12 min. czytania

Śmierć mózgu w świetle prawa i medycyny. Prof. Owczuk: kryteria rozpoznania są jednoznaczne

Nieodwracalne ustanie czynności mózgu uznaje się za jedno z dwóch równorzędnych kryteriów śmierci człowieka, obok tradycyjnie rozumianego zatrzymania krążenia i oddechu. Obowiązujące w Polsce zasady diagnostyki zostały precyzyjnie określone w Obwieszczeniu Ministra Zdrowia z 2019 roku i nie pozostawiają miejsca na uznaniowość.
Opublikowano: 13.10.2025 | 12 min. czytania

Terapia hiperaosmolarna w obrzęku mózgu

Zgodnie z doktryną Monro-Kelliego, suma objętości trzech głównych kompartmentów wewnątrzczaszkowych: tkanki mózgowej, płynu mózgowo-rdzeniowego oraz krwi – pozostaje stała. W konsekwencji, wzrost objętości jednego z nich wymaga kompensacyjnego zmniejszenia pozostałych. Ponieważ całkowita objętość jamy czaszki jest niezmienna, możliwości kompensacji są ograniczone, a ich wyczerpanie prowadzi do narastania ciśnienia wewnątrzczaszkowego (ICP, intracranial pressure).
Opublikowano: 08.10.2025 | 10 min. czytania

Relacje lekarza z rodziną pacjenta po śmierci chorego

Choć mogłoby się wydawać, że relacje lekarza z rodziną pacjenta kończą się z chwilą jego śmierci, w praktyce bywa inaczej. Wyjątek w tej mierze stanowi sytuacja sporu z rodziną zmarłego, która zarzuca lekarzowi popełnienie błędu medycznego lub występuje przeciwko niemu z roszczeniami odszkodowawczymi. Jednak nawet w przypadku braku sporu lekarz powinien liczyć się z tym, że rodzina pacjenta może zgłosić się z określonymi żądaniami. Warto zatem przyjrzeć się zasadom kształtującym relacje lekarza z rodziną zmarłego chorego.
Opublikowano: 25.08.2025 | 5 min. czytania